Rebelboy.net-

“If you wake up at a different time, in a different place, could you wake up as a different person?”

Sevdamızı kimseyle kıyaslamayacağız.
Ne hangi “Çayır”ın sadece bir liraya el değiştirdiğini hatırlayacağız
ne de bizim vergilerimizle stat yaptırıp sonra da övünenleri
konuşacağız.
Ne “devlet bize stat yapınca görün nasıl da alkışlayacağız” diyenleri
ne de belediyesine stat yaptırıp kendini büyük sananları tartışacağız.
Biz bu ülkenin tek semt takımıyız.
Gücümüzü önce 108 yıllık maziden sonra da o semtten alırız.
Ne paranızı istedik, ne de kredinize talip olduk.
Ne avantadan arsa, arazi tahsisi dilekçesi verdik.
Ne de kıyak inşaatlardan rant talep ettik.

“Gözleriniz vardır görmez, kulağınız vardır duymaz.”
Huuuuuuu…
O stadın harcında biz varız.
Müzesinde de anılarımız ve kurucularımız.
O stadın açılışında ilk golü Süleyman (Seba) attığında ‘Dolmabahçe’yi ilk titreten’ (!) bizdik.
O stat 64 yıldır bizim.
Semtteki evimiz, çarşımız, okulumuz, hastanemiz ve inanç mabetlerimiz kadar bizim.
Dolmabahçe yolu bizimle güzel, bizimle romantik, bizimle gerçek.
Stadımız eski. Seviyoruz.
Stadımız demode. Seviyoruz.
Stadımızın tuvaletleri bozuk. Seviyoruz.
Stadımız alttan ısıtmalı değil. Seviyoruz.
Stadımız yetersiz. Sıkışırız.
Stadımızda depreme dayanıksız. Ha, o zaman bir şey yapmak lazım.
Sevdamıza ve semtimize öylesine bir “bakan” ferman buyurmuş.
“Statta tepiniyorlar” demiş.
Vals mi yapmaya gitmiştik?
Devam etmiş.
“Tepiniyorlar, Dolmabahçe Sarayı” kayıyor.
O halde “tepinmeyelim” olur mu? Siz mimarlarınızı, inşaat
mühendislerinizi, restaratörlerinizi, uzmanlarınızı ve bilumum antika
anıt kurumlarınızı harekete geçirmeyin. Aman, önlem almayın. Biz
“tepinmeyiz” olur biter.
Bir Antep sözü var.
“Ağzını büzüşünden Ömer diyeceği belliydi” derler.
Bizim “bakan” da baklayı ağzından çıkarmış. Demiş ki “iki çözüm var:
Birincisi küçük, sembolik bir spor merkezine dönüştürülebilir.
Beşiktaş’a başka bir noktada stadyum yapılır. İkincisi de sporu tümüyle
oradan çıkarıp, bölgeyi kültür vahasına dönüştürebiliriz.”

Beşiktaşlılar. Kara Kartallar…
Diyor ki; Stadınızı elinizden alacağız.
Bunun yolunu yapıyoruz.
Tepinmeniz bahane…
İstanbul’un her yerini tepe tepe kullandırdık. Sıra Dolmabahçe’de…
Semtimizi Beşiktaş’tan, Beşiktaş’ı bizden uzak tutacaklar.
Maksat birileri para kazansın, maksat siyaset hayatı kazısın.
Zeytinburnu’nda yer vermişler. Beğenmemişiz. Birilerine peşkeş çekilememiş. Kızmışlar.
Bilmiyorlar ki bu semt takımıyla nefes alır, nefes verir.
Bilmiyorlar ki yendiğimiz günün sabahı esnaf domatesi seçtirir, yenildiğimiz gün ağızları bıçak açmaz.
Bilmiyorlar ki o statta bizim dedemizin, babamızın, oğlumuzun, kardeşimizin anısı var.
Bilmiyorlar ki orası sadece bir stat değil. Hayat vahamız. Efkarımız, gözümüzdeki yaşımız, alın yazımız…
Ey bakan…
Uyarıyoruz…
Biz önce Beşiktaşlı, sonra sağcı, solcu, İslamcı, Liberal, muhafazakar, ülkücü ve milliyetçiyiz.
Yani biz önce Beşiktaşlı kimliğimize sonra herhangi bir şeye inanırız.
Sabrımızla oynamayın.
Sizin siyasi hesaplarınız, kızgınlıklarınız ve çıkarlarınız vız gelir bize vız…

Ne semtimizi ne de stadımızı teslim ederiz.

Rıdvan Akar

Herhalde bu derece bir akıl tutulmasına verilecek en güzel cevap buydu… Forza Beşiktaş!

İ nönü Stadı meselesi gündemin bir numaralı maddesi

N asıl sonuçlanacağı ise tam bir soru işareti.

Ö nce şunu söyleyelim, Beşiktaş semtin dışına çıkmaz, çıkamaz

N e başka bir arazi, ne farklı bir öneri, kesmez hiç birimizi.

Ü lkedeki hiçbir meseleye sessiz kalmayan tiyatro yıkımına karşı çıkan, bu taraftar değil mi?

B eşiktaşlı terk etmez mabedini. Stat tarihi, kolonları eski ve 30 bin tepineni var ya hani.

İ şte o yüzden ‘İnönü Bizimdir’ bu yazının ismi, direkleri bağlamaz bizi.

Z or olacak belli, ama zoru sever Dolmabahçe’nin gerçek sahipleri.

İ smet Paşa’dan, Şeref Bey’e, Anıtkabir’den şanlı tarihe, Beşiktaş’ın evidir Dolmabahçe

M odern zamanların en sağlam tapınağı, Dünyayı içine koysanız yıkamazsınız.

D eniz tarafındaki kaleyi, eski gazhaneyi, beleş tepeyi Beşiktaş’tan alamazsınız.

İ şte bizim için İnönü, bir stadyumdan çok daha ötesidir. Şeref’tir, şerefimizdir.

R ahat durmayın tepinin Dolmabahçe’den gitmek ülkeyi terk etmektir.

Erdem Ulus

Çizmeme gerek yok fotoğrafı var bende hacı! Al sana mutlu bir an

Hıncal abi sen misin ya?!

Eski güzel günler… Her yer yeşillikti koşar oynardık çimenlerde, salçalı ekmek yerdik acıkınca büyük bir iştahla! Yorulmak ne bilmezdik, akşam ezanından sonra dışarıda kalmak en büyük hobimizdi.. Yandaki boş arsada ya da Sağlık Ocağının bahçesinde maç yapar,caddede dokuz taş oynardık. Bazende eve ya da internet cafeye kapanır oyun oynardık deli gibi.. İşte bu oyun o zaman dünyamızı değiştiren oyunların başında geliyordu… Adamı ortadan ikiye bölen kapılardan geçmek, kazıklı çukurlara düşmek ve sonunda prensese kavuşmak… Prince Of Persia bizim için bir oyundan çok daha fazlasıydı…

Ya ya size de kimbilir ne dediler okulda! Yok yerçekimi,yoğunlaşma falan.. Hepsi yalanmış meğer her şey kız meselesiymiş..snıf..Böylece yağmur yağdığında insanın neden duygusala bağladığını da anlamış olduk. O değilde üzüldüm bak şimdi buluta

Siz kardan adam yapıcılardan mısınız yoksa kardan adam bozuculardan mısınız?

Kopmak isteyen tıklasın!
-İnşallah, İnşallah
-Bunlar kendilerine bağladılar hortumu,kendilerine bağladılar..
-Ne hortumu kanalizasyon borularını bağladılar!!!
-Kendilerine bağladılaaaarrr,kendilerine bağladılaarrr!!

Puahahahhaa

Abinin kendinelerine bağladıkları konusundaki ısrarı beni benden aldı